Akademia Chińskich Sztuk Walk SAN-BAO w Gdańsku
Tai-Chi-Chuan jest wewnętrzną odmianą Kung-Fu, która praktykowana jest w Chinach dla poprawy zdrowia oraz samoobrony od XIII wieku. Istnieje wiele styli Tai-Chi-Chuan. Obecnie znanych jest kilka głównych: Chen, Yang, Wu, Sun. Ich nazwy pochodzą od rodzin, przez które zostały stworzone i były praktykowane. Jako pierwszy powstał styl Chen, zaś niedługo potem Yang-Lu-Chan na podstawie obserwacji stylu Chen stworzył swój styl - Yang, który jest ćwiczony w AChSW SAN-BAO.
Z założenia Tai-Chi-Chuan jest sztuką walki, jednak praktykowanie tego stylu pod kątem samoobrony wymaga wielu lat praktyki. Metody treningowe Tai-Chi są bardzo spokojne, styl ten opiera się na powolnych ruchach, które uczą koncentracji, rozluźniają ciało, wzmacniają ducha u praktykującego oraz uczą go neutralizowania siły przeciwnika. Z tego względu Tai-Chi w walce dąży do samoobrony poprzez unieszkodliwienie ofensywy przeciwnika. Styl ten nie jest nastawiony na atakowanie, tylko na obronę. Z tego powodu bardzo ciężko stać się ekspertem w walce Tai-Chi.
Ćwiczący Tai-Chi poznaje metody relaksacji, wyczuwania i rozwijania cyrkulacji energii wewnętrznej Qi. Od adeptów wymagana jest jedynie podstawowa sprawność fizyczna i z tego powodu można rozpocząć trening bez względu na wiek. Regularna praktyka Tai-Chi-Chuan działa leczniczo na wiele dolegliwości, m.in. na nadciśnienie, artretyzm, astmę, nerwicę, dolegliwości żołądkowe, a także pozwala zachować dobrą formę do późnej starości.
W AChSW SAN-BAO nauczana jest tradycyjna odmiana Tai-Chi-Chuan stylu Yang. Podczas zajęć początkujący zapoznają się ze 112-ruchową sekwencją. Na średnim poziomie studenci uczą się zastosowań Tai-Chi w samoobronie oraz technik Tui-Shou (Pchających Dłoni). Trening ten pozwala nadać właściwą miękkość wykonywanym ruchom, a tym samym uzyskać pełniejsze odczucie przepływu energii Qi. Poprzez trening podstawowy Pchających Dłoni oraz naukę elementów Peng (odparowanie), Lu (zawinięcie), Ji (nacisk), An (pchnięcie), Cai (zahaczenie), Lie (rozdzielanie) , Zhou (użycie łokcia), Kao (użycie barku) trenujący przechodzi do ćwiczeń w poruszaniu, a w końcowym etapie do sparingu Tai-Chi-Chuan. Zaawansowani adepci praktykują sekwencję walki, doskonalą techniki Chin-Na (dźwignie na stawy i uciski na punkty witalne) oraz rozpoczynają trening z szablą i mieczem.