Akademia Chińskich Sztuk Walk SAN-BAO w Gdańsku
Chang-Chuan (Długa Pięść) powstała 1927 r. Jest to styl mający korzenie w systemach Kung-Fu, pochodzących z północy Chin. Zachowuje on wszystkie zasady charakterystyczne dla tzw. "stylów północnych". Są to długie, niskie postawy, w których nacisk kładzie się na zakorzenienie oraz używanie tylnej nogi i talii do generowania siły.
Długa Pięść została stworzona m.in. dla celów wojskowych i jest jednym z elementów szkolenia bojowego w armii chińskiej. Jej strategia walki opiera się przede wszystkim na utrzymywaniu przeciwnika w długim i średnim dystansie, często używając w tym celu nóg. Chang-Chuan zawiera wiele różnorodnych kopnieć. W stylu tym do treningu używa się zarówno kopnięć niskich, jak i wysokich, często również z wyskoku.
W walce jednak styl ten preferuje kopniecia na dolne partie ciała, do wysokości pasa.
System ten polecany jest w szczególności osobom młodym, wpływa bowiem korzystnie na kształtowanie dużej siły oraz sprawności fizycznej, wyrabiając jednocześnie u ćwiczącego gibkość, elastyczność i zręczność.
Na trening Chang-Chuan składa się zarówno doskonalenie umiejętności walki wręcz, jak również umiejętności posługiwania się tradycyjną chińską bronią taką jak: kij, szabla, miecz, włócznia, halabarda, czy też łańcuch. Przekaz stylu, który nauczany jest w AChSW SAN-BAO pochodzi od Wielkiego Mistrza Li-Mao-Ching'a.
Bai-He (Biały Żuraw) jest innym z nauczanych w AChSW SAN-BAO systemów. Styl ten powstał w południowych Chinach i charakteryzuje się wykorzystaniem w głównej mierze technik ręcznych kładąc nacisk na walkę w bliskim dystansie. Dlatego też jest on doskonałym uzupełnieniem strategii walki systemu Chang-Chuan.
Jest to stary tradycyjny styl Kung-Fu. Pochodzi z XV w. Zalicza się go do tzw. "stylów południowych". Charakteryzuje się zwartymi, zakorzenionymi postawami oraz energicznymi ruchami talii generującymi wybuchową siłę (tzw. jing). Styl ten zawiera wiele technik Shuai-Juao (rzutów) oraz Chin-Na (obezwładniania i kontroli przeciwnika poprzez zakładanie dźwigni na odpowiednie stawy oraz uciski na punkty witalne).
Bronią charakterystyczną dla tego systemu są krótkie pałki oraz kij. Bai-He jest stylem bardzo trudnym i wymaga wielu lat pracy, dlatego nie jest nauczany od razu. W treningu osób początkujących są tylko "przemycane" pewne jego elementy. Trudność ta opiera się przede wszystkim na umiejętności wyczuwania przeciwnika i bycia cały czas rozluźnionym, co pozwala prawidłowo go kontrolować i neutralizować jego siłę. To wlaśnie sprawia, że styl ten jest doskonały w walce w bliskim dystansie i świetnie nadaje się do walki w zamkniętych pomieszczeniach oraz ciasnych uliczkach.
San-Da - to inaczej chiński kick-boxing jest stylem zewnętrznym skrajnie nastawionym na skuteczność w pełnokontaktowej walce. Obecnie zdobywa on coraz większą popularność ze względu na odbywające się regularnie wszechstylowe zawody sportowe w wolnej walce San-Shou.
Jednak San-Da to nie tylko sport. Istnieje również jego odmiana bojowa, która ma znacznie mniej ograniczeń.
W sportowym San-Da dopuszczalne są tylko uderzenia pięścią w głowę i tułów, kopnięcia stopą i piszczelą w głowę, tułów i nogi oraz techniki Shuai-Juao (rzuty). W wersji bojowej trenowane są również ciosy łokciami i kolanami.
Walki San-Da odbywaja się na platformie Lei-Tai lub na ringu bokserskim (w przypadku walk zawodowych). Zawodnicy walczą w rękawicach bokserskich, kaskach na głowę i ochraniaczach na tułów (w walkach zawodowych jedynie w rekawicach bokserskich). Tego typu zawody odbywały się w Chinach od ponad 300 lat, jednak w dawnych czasach do walki nie używano żadnych ochraniaczy, a formuła rywalizacji była dużo bardziej brutalna.
Każdy styl Kung-Fu zawiera w sobie trening San-Da jako naukę realnej walki z przeciwnikiem. Trening technik zależy więc w dużej mierze od stylu Kung-Fu na którym się opiera nauczyciel. Metody treningowe San-Da są bardzo proste, dużą wagę przywiązuje się tutaj do treningu wytrzymałościowego oraz siłowego. W AChSW San-Bao trenowane są przede wszystkim techniki San-Da stworzone na bazie systemu Chang-Chuan (Długiej Pięści) oraz Shuai-Juao z przekazu Mistrza Liang-Shou-Yu.
